اعتراف می کنم امروز با گسسته حال کردم، دنباله های بازگشتی رو درس داد ، البته با استادش نه ها....! هوا خیلی پاییزی و قشنگ شده امروز.الان استاد تفسیر داره حضور غیاب می کنه و من می نویسم.کلا امروز به بدی چهارشنبه های گذشته نبود.آخ جون الان فهمیدم سه تا غیبت می تونم بکنم، هنوز تا حالا غیبت نکردم، خیلی عالی شد!..... امروز با لیلا حرف می زدم، اون هم از دست سحر کلافه بود، تازه اون دو تا که دعواشون هم شده بود، الان بهم گفت امشب بیا خوابگاه بریم با سرپرست حرف بزنیم بگیم نمی خوایم سحر هم اتاقمون باشه...اما من عجله داشتم برگردم خونه دکی.خوش حال شدم که فهمیدم فقط من نیستم که با این طرف مشکل دارم.اگه بشه بفرستیمش بره، آی حال می ده، فقط اگه بشه...! توی سرویس های دانشگاهم.بچه ها یک ثانیه هم سکوت نمی کنند، نمی گذارن آدم یه آهنگ درست گوش بده، بعد از این همه ساعت هنوز انرژی دارند! دیگه حرفی نیست، جز اینکه پسرخاله عزیزم و از دیگران متشکر و جناب خان، دلم حسابی براتون یه ذره شده، فقط توی تقویم دنبال تعطیلی ام...

اصلا نمی تونم یه کاری رو شروع کنم، نمی دونم مشکل چیه، با اینکه تازه دو ساعت هم نیست بیدار شدم، دلم می خواد باز هم بخوابم، فکر کنم یه کم استرس گرفتم... امروز کلا سر کلاس ها خواب بودم، نمی دونم چرا! فکوری امروز دیگه صبرش تموم شد، کلی در مورد ضعیف بودن کلاس ما حرف زد، منو زهرا برنامه رو نوشتیم ولی همه گیر داشتند.بعد وقتی داشتیم برنامه رو یه کم بهینه! میکردیم طرف که کنارمون نشسته بود و هنوز تو تابع اول مونده بود داشت اشکش در میومد، دلم براش سوخت، این ها همون هایی هستند که سر معادلات و گسسته وفیزیک اشک ما رو درمیارن!به نظرم خیلی ها حذف کنند.من تو فکرشم از فکوری نمره کامل بگیرم. حل تمرین گسسته رو نرفتم، نشد.نگرانم. ارائه کارگاه... میانترم فیزیک... پروژه مهدوی... روحیه من....خدایا! به دعا نیازمندم!

I just woke up. Yesterday was a long lonely silent day, I managed to gather info for my presentation, I studied math a bit, and it just wouldn't reach to end! Fridays.... I finally come to believe it that I've lost my 32 GB silicon power flash memory, I had the recovery of my windows on it, backup of my cellphone, the translation of my own article and some other things which I'm remembering little by little....I don't know why I lost things, it is starting to make me panic. I miss home so badly, I would like to go back to esf.There's nothing here for me anymore, this town is just like where I came from, I finally understand it, wholeheartedly, that it's not about where you are , it's about who you are and how much money you have... I don't know, maybe for the next semester I do sth about it. Anyway, my laptop kept showing a fan error yesterday which thankfully took a hike today...I don't know what's wrong with my electronic things... I'd better go, I'm so unhappy now and I'm sure it wi

چرا تو همه ی روابطی که دارم من باید دهنده باشم؟ تمام جمعه داشتم مطلب جمع می کردم برای ارائه، مث بقیه می تونستم یه مقاله بگیرم از اول تا آخرش بگم نه خودم بفهمم نه بقیه، اما در عوض مطلب جمع کردم. به هم گروهی ام گفتم پاور درست کم امروز اومده میگه همش رو درست نکردم.اگه قراره بقیه اش رو هم درست کنم ساده درست می کنم..... طرف دو ساعت وقت گذاشته یه پاور تحویل من داده که بازش می کنم دلم می خواد جیغ بزنم... چرا ؟ چرا همیشه تو تمام زندگی ام با یکی بودم که باید بارش رو تمام مدت به دوش بکشم؟خسته شدم بابا، خسته شدم. آدم های آویزان!متنفرم از نوع دوستی. دیگه غیرقابل تحمله باج دادن برای تنهایی. تکمیلی:هیچی بیشتر نوشتن یه پست بعد از یه روز طولانی مث این نیست....! دیگه عصبانی نیستم.اسلایدهای بخش خودم رو به بهترین نحو درست کردم.بقیه اش رو هم فرستادم خانم خودش هرجور دوست داره درست کنه، حتی مطلب هم نباید درمی آوردم...اشتباه از خودمه. بهرحال همیشه این perfectionist بودن کار دستم میده. دارم برمی گردم خونه.منم و هدفون و به مشت آهنگ تکراری...

ارائه بد نشد.

فردا میانترم فیزیک دارم اما چندان نخواندم.سرم خیلی درد می کنه، می خوام بخوابم. ..بگذاریم بگذرد.

الان سر کلاس گسسته بچه های کارشناسی ناپیوسته کامپیوتر نشستم و از شباهت وحشتناک بین روش حل معادلات دیفرانسیل و حل توابع بازگشتی حیرت زده ام!

چه عجیب!

جل الخالق!

باز شبانی رو گذاشتم و حدود پنج و ده دقیقه زدم بیرون.دوتا از سیستم ها روشن موند، شبکه بود نمی خواستم کابلش رو برآرم....الان تو اتوبوسم به سمت مترو، بیشتر از نظر روحی خسته ام.امروز مقدم سر کلاس بچه های ICT دو ساعت داشت از روی جزوه می خواند، بعد هم که گفت برنامه بنویسند همه از روی جزوه کپ زدن، تمام زحمات هفته پیش برباد رفت...بابا به خدا ما خودمون هم اینجوری برنامه نویسی یاد نگرفتیم، از روز اول سر کلاس انصاری یه الگوریتم نوشتیم یه برنامه، هیچ کس هم از روز اول ننشست تمام انواع داده ها رو با تعداد ارقامی که میگیره برامون بگه... خسته ام از این همه مشکل، مشکل، بچه ها

ترجمه مقاله کمرم رو شکست...!نه شوخی می کنم، اما واقعا از بس تایپ کردم دست هام درد میکنه! دیگه یه صفحهای ازش مونده و یه ریویو، خیلی استرس داشتم از پسش برنیام، به خصوص که قضیه سر پول بود و تا چهارشنبه بیشتر وقت ندارم و کلی کلاس گذاشته بودم که زمانش مهم نیست!...این جمعه روز کار بود! ترجمه های کانال باید بمونه تو صف، من الان کارهای مهم تری دارم...! بهرحال...، نمی دونم چرا شب هایی که فرداش قراره برم دانشگاه اصلا دلم نمی خواد بخوابم.... راستی، پنجشنبه، از نحوه حل مسأله فکوری خیلی خوشم اومد، خیلی کارش درسته..... دلم میخواد ببینم حالا بچه هایی که ترم پیش کد حفظ می کردن